วันต่อมาเป็นวันซ้อมรวมวันนี้เป็นวันที่เรารู้สึกพิเศษขึ้นมาหน่อยเพราะแฟนเรามาด้วย วันนี้เราก็เรียกเขามาที่บ้านเขาก็มาหาตั้งแต่ก่อนสิบโมง ครูก็ขับรถไปธรรมศาสตร์ให้เรา เรียกได้ว่าเป็นโปรโมชั่นเอาใจบัณฑิตใหม่สุดๆไปเลย พอขับรถไปถึงครูก็แปลงร่างเป็นช่างภาพประจำตัวของเราเลย เราอยากถ่ายรูปที่ไหนขอเพียงบอก  ครูนุจัดให้ แหมแฟนเราช่างน่ารักจริงๆ ให้ทำอะไรก็ทำแล้วยังงี้จะไม่ปลื้มได้ไง

วันนี้อากาศแสนจะร้อนแต่คุณแฟนที่รักก็ไม่มีบ่นแหม..ก็แฟนรับปริญญาทั้งทีใครจะไม่ดีใจ แฟนเราก็เอาใจเราสุดๆไปเลย เค้าก้เป็นคนแบบนแหละเอาใจแฟนเก่ง เวอร์ไปมั้ง…แต่มันก็จริง พอเค้าเห็นเราหิวน้ำ ก้อจัดน้ำมาให้ น่ารักซะจริง

เมื่อวานเป็นวันจัดบู๊ทหรือวันแห่งการรอคอยกันแน่คุณแฟนดิฉันอยู่ราชบุรีได้มีโอกาสมาจัดบู๊ทของทหารช่างค่ายบุรฉัตร เพื่อะแนะนำสถานที่ในค่ายบุรฉัตร และขายคอร์สสอนดำน้ำไปในตัวด้วยแต่จริงๆคือเค้าเหลือพื้นที่ฟรีเลยให้ทหารมาช่วยจัดงานไง คุณแฟนบอกว่าจะออกจากราชบุรีตั้งแต่เที่ยง แต่กว่าจะได้ออกจริงๆบ่ายสามนานจนชั้นกะว่าทีแรกจะไปช่วยก็เลยขี้เกียจไป

วันนี้งานเริ่มชั้นก็นึกว่าจะได้เจอกันเร็วขึ้นเห็นนังหนูของชั้นบอกว่าจะออกมาตั้งแต่แปดโมง สิบโมงโทรไปก็ยังไม่ออกมาจากราชบุรี ช่างเป็นวันแห่งการรอคอยจริงๆ เราก็ดันนออกจากบ้านเร็ว ไปถึงตั้งแต่10โมงกว่า กว่าคุณทหารจะมาก็ปาไปบ่าย2 กว่า คุณแฟนติดรถเค้ามาเลยรีบไม่ได้ ที่มาช้าเพราะว่ากำลังหาต้นไม้มาประกอบบู๊ทกันอยู๋คุณแฟนก็โทรหาบอกรอหน่อยนะซื้อป่ามาปลูกในบู๊ทเราก็ไปนั่งไล่ลูกค้าที่บู๊ทก่อนเลยอ่า

พอเห็นป่าที่แฟนเราซื้อมา…โอ้วนี่มันป่าหรือสวนขวดกันแน่ซื้อ นานได้อีก

หลังจากนั้นก็เริ่มจัดบู๊ทกันงามอย่างที่จะได้เห็นในรูปข้างล่าง

ที่เห็นว่าบู๊ทใหญ่นั่นไม่ใช่ว่าเพราะอะไรหรอกเพราะว่ามาก่อนได้ก่อนไงครูสอนดำน้ำเราอีกคนแอบไปล็อกที่ไว้

หลังจากนั่งรอมานานได้ทำอารายซะที พอจัดบู๊ทเสร็จก็ได้ฤกษ์เริ่มขายของกันแล้ว ของที่เอามาขายในวันนี้ก็เป็น… ผลิตภัณฑ์จากกลุ่มแม่บ้านทหารบก ค่ายบุรฉัตรมีสินค้ามากมายเช่นผ้าเช็ดมือ ตุ๊กตา กระเป๋า ส่วนเราวิญญาณแม่ค้าเข้าสิงทั้งๆที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรเลย ที่มาช่วยขายเพราะคุณแฟนเป็นทหารอยู่ที่ค่ายนี้หุหุ

ของฝากขายจากฝีมือแม่บ้านเจ้าค่า อิชั้นเป็นแผนกขายๆๆๆ ขายได้ไปหลายชิ้นทีเดียว

 ระหว่างรอผู้คนหลั่งไหลมาที่บู๊ทเรากะคุณแฟนก็นั่งสวีทกันไปเรื่อยถ่ายรูปเล่นกันมีแต่สายตาแห่งความอิจฉาจากคนรอบข้างพุ่งเข้ามาแล้วมองประมาณว่าจะมาจัดงานหรือมาถ่ายรูปกันแน่หุหุ (แหมก็ทหารเค้าไม่หวังกำไรเราก็ชิวๆได้) มาที่นี่ห้ามนั่งรากงอกอยู่ในบู๊ทเป็นอันขาดเราอาจจะแข็งตายได้แอร์ที่นี่เวลาไม่มีคนก็หนาวชิบเป๋งเลยอ่า คุณแฟนดิชั้นก็หนาวเราก็หนาวจนต้องนั่งกุมมือกันจะได้หายหนาว(ลาวเนอะยังกะหนังรักน้ำเน่าง่ะ..ก็มันหนาวจริงๆ)

บรรยากาศอีกมุมของบู๊ทเราชาวทหารช่าง

เจ้าตัวนี้เป็นหนึ่งในผลงานของคุณแม่บ้านทหารใครเดินผ่านไปมาก็ต้องหยิกแก้มหรือไม่ก็ตบหัว คนที่หยิกแก้มนี่รู้ได้เลยว่าปลื้มทหาร แต่คนเดินมาตบหัวนี่ไม่ค่อยแน่ใจ

คนที่เข้ามาเจอเราก็ชอบสงสัยว่า..อ้าวหนูเป็นทหารเหรอ หรือไม่ก็อ้าวทหารช่างเค้ามีผู้หญิงด้วยเหรอ หรือทำไมมาช่วยขายอ่ะ ไม่ใช่แม่บ้านทหารช่างแต่คนทั่วไปรู้ได้เองว่า… เราเป็นแฟนทหารฏ้เลยคล้ายๆกับตำแหน่งแม่บ้านทหารช่างในอนาคตไงหุหุ

 ตอนกลางวันกว่าจะได้กินข้าวปาเข้าไปเกือบบ่าย3 หิวจนหน้ามืด แหมบู๊ทเราคนเยอะจริงๆ เราก็ได้รับสิทธิ์ไปกินข้าวกะคุณทหารที่รักก่อนเพราะความเป็นหญิงแท้ๆ ระหว่างกินครูนุก็สั่งข้าวมันไก่ เราสั่งเฝอหรือก๋วยเตี๋ยวยวนมาพอมาถึง เราก้แอบโขมยไก่ทอดกินโดยที่คุณแฟนไม่รู้ตัว และแล้วคุณแฟนก็รู้ตัวจนได้มาแย่ไก่กะหมูยอเราไปแย่งยังกะเด็กๆเลยเราว่าน่ารักดีอ่ะ จะมีคนคู่ไหนที่ยังแย่งกันกินขำๆแบบนี้อีกนะ ใครเห็นคู่เราอย่าอิจฉานะ เราเล่นกันเหมือนเพื่อนแต่เราก็รักกันหลายๆจ้า